| |
| OMIHI post nullos umquam memorande sodalis, | |
| O cui praecipue sors mea uisa sua est, | |
| attonitum qui me, memini, carissime, primus | |
| ausus es adloquio sustinuisse tuo, | |
| qui mihi consilium uiuendi mite dedisti, | 5 |
| cum foret in misero pectore mortis amor, | |
| scis bene, cui dicam, positis pro nomine signis, | |
| officium nec te fallit, amice, tuum. | |
| haec mihi semper erunt imis infixa medullis, | |
| perpetuusque animae debitor huius ero, | 10 |
| spiritus et uacuas prius hic tenuandus in auras | |
| ibit, et in tepido deseret ossa rogo, | |
| quam subeant animo meritorum obliuia nostro, | |
| et longa pietas excidat ista die. | |
| di tibi sint faciles, tibi di nullius egentem | 15 |
| fortunam praestent dissimilemque meae. | |
| si tamen haec nauis uento ferretur amico, | |
| ignoraretur forsitan ista fides. | |
| Thesea Perithous non tam sensisset amicum, | |
| si non infernas uiuus adisset aquas. | 20 |
| ut foret exemplum ueri Phoceus amoris, | |
| fecerunt furiae, tristis Oresta, tuae. | |
| si non Euryalus Rutulos cecidisset in hostis, | |
| Hyrtacidae Nisi gloria nulla foret. | |
| scilicet ut fuluum spectatur in ignibus aurum, | 25 |
| tempore sic duro est inspicienda fides. | |
| dum iuuat et uultu ridet Fortuna sereno, | |
| indelibatas cuncta sequuntur opes: | |
| at simul intonuit, fugiunt, nec noscitur ulli, | |
| agminibus comitum qui modo cinctus erat. | 30 |
| atque haec, exemplis quondam collecta priorum, | |
| nunc mihi sunt propriis cognita uera malis. | |
| uix duo tresue mihi de tot superestis amici; | |
| catera Fortunae, non mea turba fuit. | |
| quo magis, o pauci, rebus succurrite laesis, | 35 |
| et date naufragio litora tuta meo, | |
| neue metu falso nimium trepidate, timentes, | |
| hac offendatur ne pietate deus! | |
| saepe fidem aduersis etiam laudauit in armis | |
| inque suis amat hanc Caesar, in hoste probat. | 40 |
| causa mea est melior, qui non contraria foui | |
| arma, sed hanc merui simplicitate fugam. | |
| inuigiles igitur nostris pro casibus, oro, | |
| deminui siqua numinis ira potest. | |
| scire meos casus siquis desiderat omnis, | 45 |
| plus quam quod fieri res sinit ille petit. | |
| tot mala sum passus quot in aethere sidera lucent, | |
| paruaque quot siccus corpora puluis habet: | |
| multaque credibili tulimus maiora ratamque, | |
| quamuis acciderint, non habitura fidem. | 50 |
| pars etiam quaedam mecum moriatur oportet, | |
| meque uelim possit dissimulante tegi. | |
| si uox infragilis, pectus mihi firmius aere, | |
| pluraque cum linguis pluribus ora forent, | |
| non tamen idcirco complecterer omnia uerbis, | 55 |
| materia uiris exsuperante meas. | |
| pro duce Neritio docti mala nostra poetae | |
| scribite: Neritio nam mala plura tuli. | |
| ille breui spatio multis errauit in annis | |
| inter Dulichias Iliacasque domos: | 60 |
| nos freta sideribus totis distantia mensos | |
| sors tulit in Geticos Sarmaticosque sinus. | |
| ille habuit fidamque manum sociosque fidelis: | |
| me profugum comites deseruere mei. | |
| ille suam laetus patriam uictorque petebat: | 65 |
| a patria fugi uictus et exsul ego. | |
| nec mihi Dulichium domus est Ithaceue Samosue, | |
| poena quibus non est grandis abesse locis, | |
| sed quae de septem totum circumspicit orbem | |
| montibus, imperii Roma deumque locus. | 70 |
| illi corpus erat durum patiensque laborum: | |
| inualidae uires ingenuaeque mihi. | |
| ille erat assidue saeuis agitatus in armis: | |
| adsuetus studiis mollibus ipse fui. | |
| me deus oppressit, nullo mala nostra leuante: | 75 |
| bellatrix illi diua ferebat opem. | |
| cumque minor Ioue sit, tumidis qui regnat in undis, | |
| illum Neptuni, me Iouis ira premit. | |
| adde, quod illius pars maxima ficta laborum, | |
| ponitur in nostris fabula nulla malis. | 80 |
| denique quaesitos tetigit tamen ille penatis, | |
| quaeque diu petiit, contigit arua tamen: | |
| at mihi perpetuo patria tellure carendum est, | |
| ni fuerit laesi mollior ira dei. | |
| |
