| |
| DIVITIAS alius fuluo sibi congerat auro | |
| et teneat culti iugera multa soli, | |
| quem labor adsiduus uicino terreat hoste, | |
| Martia cui somnos classica pulsa fugent: | |
| me mea paupertas uita traducat inerti, | 5 |
| dum meus adsiduo luceat igne focus. | |
| ipse seram teneras maturo tempore uites | |
| rusticus et facili grandia poma manu: | |
| nec Spes destituat sed frugum semper aceruos | |
| praebeat et pleno pinguia musta lacu. | 10 |
| nam ueneror, seu stipes habet desertus in agris | |
| seu uetus in triuio florida serta lapis: | |
| et quodcumque mihi pomum nouus educat annus, | |
| libatum agricolae ponitur ante deo. | |
| flaua Ceres, tibi sit nostro de rure corona | 15 |
| spicea, quae templi pendeat ante fores; | |
| pomosisque ruber custos ponatur in hortis | |
| terreat ut saeua falce Priapus auis. | |
| uos quoque, felicis quondam, nunc pauperis agri | |
| custodes, fertis munera uestra, Lares. | 20 |
| tunc uitula innumeros lustrabat caesa iuuencos: | |
| nunc agna exigui est hostia parua soli. | |
| agna cadet uobis, quam circum rustica pubes | |
| clamet ‘io messes et bona uina date.’ | |
| iam mihi, iam possim contentus uiuere paruo | 25 |
| nec semper longae deditus esse uiae, | |
| sed Canis aestiuos ortus uitare sub umbra | |
| arboris ad riuos praetereuntis aquae. | |
| nec tamen interdum pudeat tenuisse bidentem | |
| aut stimulo tardos increpuisse boues; | 30 |
| non agnamue sinu pigeat fetumue capellae | |
| desertum oblita matre referre domum. | |
| at uos exiguo pecori, furesque lupique, | |
| parcite: de magno praeda petenda grege. | |
| hinc ego pastoremque meum lustrare quot annis | 35 |
| et placidam soleo spargere lacte Palem. | |
| adsitis, diui, neu uos e paupere mensa | |
| dona nec e puris spernite fictilibus.— | |
| fictilia antiquus primum sibi fecit agrestis | |
| pocula, de facili composuitque luto.— | 40 |
| non ego diuitias patrum fructusque requiro, | |
| quos tulit antiquo condita messis auo: | |
| parua seges satis est; satis est requiescere lecto | |
| si licet et solito membra leuare toro. | |
| quam iuuat immitis uentos audire cubantem | 45 |
| et dominam tenero continuisse sinu: | |
| aut, gelidas hibernus aquas cum fuderit Auster, | |
| securum somnos imbre iuuante sequi! | |
| hoc mihi contingat: sit diues iure, furorem | |
| qui maris et tristis ferre potest pluuias. | 50 |
| o quantum est auri pereat prius atque smaragdi, | |
| quam fleat ob nostras ulla puella uias. | |
| te bellare decet terra, Messalla, marique, | |
| ut domus hostilis praeferat exuuias: | |
| me retinent uinctum formosae uincla puellae, | 55 |
| et sedeo duras ianitor ante fores. | |
| non ego laudari curo, mea Delia: tecum | |
| dum modo sim, quaeso segnis inersque uocer: | |
| te spectem, suprema mihi cum uenerit hora, | |
| te teneam moriens deficiente manu. | 60 |
| flebis in arsuro positum me, Delia, lecto, | |
| tristibus et lacrimis oscula mixta dabis. | |
| flebis: non tua sunt duro praecordia ferro | |
| uincta, nec in tenero stat tibi corde silex. | |
| illo non iuuenis poterit de funere quisquam | 65 |
| lumina, non uirgo sicca referre domum. | |
| tu manis ne laede meos, sed parce solutis | |
| crinibus et teneris, Delia, parce genis. | |
| interea, dum fata sinunt, iungamus amores: | |
| iam ueniet tenebris Mors adoperta caput; | 70 |
| iam subrepet iners aetas, nec amare decebit | |
| dicere nec cano blanditias capite. | |
| nunc leuis est tractanda uenus, dum frangere postis | |
| non pudet et rixas inseruisse iuuat. | |
| hic ego dux milesque bonus: uos, signa tubaeque, | 75 |
| ite procul, cupidis uulnera ferte uiris, | |
| ferte et opes: ego composito securus aceruc | |
| dites despiciam despiciamque famem. | |
| |
